Levensverhalen delen.

Op school moeten we bewust ruimte blijven maken voor elkaars verhalen. Ik heb daar een mentor methode voor ontwikkeld. "Ik ben een wereldburger" In een mooi vormgegeven, losbladige klapper vertellen de jongeren hun levensverhaal. Elke bladzijde heeft een ander onderwerp zoals: "mijn creatieve kant", "mijn gewoontes", "mijn school", mijn vaders familie", "mijn geboorteland". Ook nemen ze een duik in hun eigen verleden en verzamelen ze verhalen en foto's van zichzelf en de familie vanaf dat ze klein waren. Alle ervaringen, positief en negatief, krijgen een plekje in deze klapper. Er is geen oordeel. Levenservaringen worden gedeeld en spontaan besproken met leeftijdsgenootjes en de mentor of groepsleerkracht in de klas, terwijl ze aan het werk zijn. Ieder op zijn eigen bladzijde en op zijn eigen manier. Zo ontdekken ze hun identiteit en die van de anderen. De mentor heeft nu een instrument om de kinderen in de klas meer persoonlijk te leren kennen, om actief belangstelling te tonen en te luisteren en vooral om eventuele problematiek te signaleren. Je kunt er direct mee aan de slag. Zet een muziekje op, maak een bak met plaatjes, stickers, glitterlijm, gelpennen en mooi papier voor het decoreren van de foto's en knipsels en laat verder maar gebeuren. Ben vooral niet bang om ook je eigen verhaal te delen. Goed voorbeeld doet goed volgen! :) De voorgestructureerde werkbladen zijn geschreven in heel eenvoudig Nederlands. Zo is de mentormethode toegankelijk voor 11 tot 16 jarigen van allerlei pluimage en achtergrond.

Onze wereld :(

Vandaag de dag vindt er zo'n verharding plaats in onze samenleving. Op school zijn we voornamelijk gericht op "presteren" en thuis verdwijnen kinderen achter de computer of de tv. In hoeverre leren kinderen thuis of op school nog liefhebben en met warme belangstelling te luisteren naar elkaars verhalen? Er vindt wereldwijd een enorme verschraling plaats van ons sociaal- emotionele welbevinden. Geluk, saamhorigheid en intimiteit maken plaats voor aanzien en geld en de enige manier om aan veel aanzien en geld te komen is door nog harder te werken en anderen de loef af te steken. Zo worden we rijker aan de buitenkant en verarmen we van binnen... :(

We zijn al verbonden!

We moeten ons verenigen tot 1 wereldvolk waar we opkomen voor elkaars belangen. Iedereen weet in zijn hart hoe belangrijk dit vandaag de dag is. Kinderen moeten dit leren vanuit de wieg. Scholen nemen een hele centrale plaats in voor de opvoeding van onze kinderen, vooral in de puberteit waarin kinderen zich afzetten tegen hun ouders en luisteren naar hun peers en leerkrachten. Als wij niet zelf kunnen "delen", onze pijn en onze meest gelukzalige momenten... wat verwachten we dan van onze kinderen?